بوراسي تبريز

فريادهاي" ياشاسين آذربايجان " طاق اصلاحات را در هم كوفت .

در استقبال پرشور مللت چي هاي تبريزازخاتمي !!! درتالار شهيد اقدمي تبريزكه با سازماندهي از پيش تعيين شده و تحت رهبري جنبش دانشجويي آذربايجان_ستاد تبريز ، برگزار شد ، خاتمي با فريادهاي" اولوم اولسون فاشيسته " و" ياشاسين آذربايجان " مزد خويش را گرفت .

پنجشنبه ، 29 آذرماه ، خيرنگار جنبش دانشجويي آذربايجان ، مشروح:

در پي اعلام زمان و مكان سخنراني آقاي خاتمي در تبريز ، جنبش دانشجويي آذربايجان _تبريز ( شامل دانشجويان دانشگاهاي تبريز اعم از آزاد – سراسري – پيام نور و ... ) ، اقدام به برنامه ريزي و انسجام  فعالان حركت ملي آذربايجان در مراسم به اصطلاح استقبال از خاتمي نمود . سرانجام انتظار به پايان رسيد و خاتمي كبير پا به تبريز گذارد تا مزد خويش از كرده هاي خويش برگيرد !!. تالار شهيد اقدمي ، باغشمال تبريز : از ساعت 2.45 تقريبا سالون پر بود ، از كومونيست ها گرفته تا اصلاحات چي ها و بسيجي ها و نيروهاي اطلاعات و البته حضور مقتدرانه ي آذربايجانچي ها . از ساعت 2 شعارهاي مختلفي به گوش مي رسيد . عدالت عدالت ، آذربايجان اوياقدي ايصلاحاتا داياقدي ، يار دبستاني من و ... .

و اما حركت ملي آذربايجان . مديريت سالن با كمك بلند گوها و آمپليفاير ها در تلاش بود تا شعر" يار دبستاني من " شعار مسلط جلسه باشد ، اما از اواسط قرائت شعر توسط اصلاحاتچي ها ناگهان " طنين ياشاسين آذربايجان " كه با هماهنگي كامل سر داده شد ، سالون را به لرزه درآورد . بعد از آن فريادها  مكرر و رفته رفته بلندترشد وشعار مسلط سالون شد . شعارها تمام سالون را لرزاند و تا آغاز سخنان خاتمي ادامه يافته و اجازه ي عرض اندام به هيچ طيف و جنبش سياسي جز حافظ منافع آذربايجان را نداد . مجري برنامه كه با زيركي خاصي سعي در مصادره ي شعارها داشت ، سخنان خود را با " ياشاسين آذربايجان ، ياشاسين ايران " آغاز نمود و در پي آن نيز خاتمي با يك شعر تركي به سخنان خود زينت بخشيد . اما چه فايده كه فعالين ملي آذربايجان جنوبي دستبردار نبودند و شعارها را تغيير داده و هنگام آمدن خاتمي به پشت تريبون او را با فرياد " اولوم اولسون فاشيسته " به گرمي پذيرفتند !!!.

گفتنيست بيانيه ي تشكل دانشجويي آرمان نيز توسط فعالين ملي بين مردم پخش گرديد كه از زحمات بيدريغ اين عزيزان نيز نهايت تشكر را داريم .

از ساعت 14 امروز قرار بود خاتمی دیداری را با مردم تبریز در سالن شهید اقدمی داشته باشد . این در حالی است که از هنگام پخش خبر آمدن وی ، مردم تبریز با روش های مختلف این خبر را به گوش هم رسانده و در صدد حضور در مراسم و طرح مطالبات ملی خود بودند . در حالی که ورود به سالن مستلزم عبور از دو بازرسی بدنی بود ، تعداد مردم حاضر در سالن تا ساعت 2 حتی به 300 نفر نیز نمی رسید . از این دقایق به بعد بود که با انسجام میللتچی های حاضر در سالن به ناگاه فریاد یاشاسین آذربایجان تمامی حاظران و ماموران را به تحسین جسارت غرش شیران آذربایجان واداشت . از این لحظه به بعد ، و در حالی که مسئولان سالن با راه انداختن بلندگوها و پخش آهنگ سعی در خنثی کردن شعارها داشتند بلافاصله پس از هر بار پایان آهنگ ، دوباره ندای یاشاسین طنین انداز می شد . این مسئله باعث گردید به یکباره خیابان های منتهی به سالن مملو از یگان های ویژه و ماموران لباس شخصی اطلاعات گردد . این در حالی است که تعدادی از فارس پرستان چندین بار شروع به دادن شعار کردند که با فضاحت تمام و به علت عدم همراهی حاضران مجبور به سکوت گشتند . سرانجام در ساعت 15 و پس از یک ساعت تاخیر خاتمی وارد سالن گشت . اما شوک دوم به وی و ماموران رژیم زمانی وارد شد که پس از پایان تشویق ها و نشستن خاتمی در صندلی خود به ناگاه بیش از نیمی از سالن شروع به گفتن (( یاشاسین آذربایجان  )) و (( هارای هارای بیز تورکوخ )) کردند . این ضربه به حدی مسئولان را گیج کرد که تا دو دقیقه فردی برای صحبت در پشت میکروفون حاضر نشد !. و در نهایت ، خاتمی ، آخرین جواب خود را نیز از ملت آذربایجان به خوبی دریافت کرد . زمانی که خاتمی برای صحبت کردن دعوت شده و به پشت میکروفن رفت ناگهان جوانان غیور تبریز فریاد (( اولوم اولسون فاشیسته )) را به گوش رژیم فاشیستی رساندند . خاتمی از شوک این شعار ، متنی را که می خواست تورکی بخواند آنچنان خواند که تمامی حضار شروع به خندیدن کردند . این جلسه ی یک ساعته ، با تکرار حرف های همیشه تکراری خاتمی و گدایی رای برای انتخابات مجلس به پایان رسید ، در حالی که هنوز می شد ترس را در حرکات خاتمی مشاهده کرد . آری ، این است ملت آذربایجان . این است جواب تبریز . 

قایناقazoh

آیدین تبریزی
نداشتن قدرت قانونی کافی قادر به دفاع از حقوق خود نیستند و وجود نهادهای مستقل حقوق بشری برای رساندن صدای اقلیت و مطالبه حقوق آنها ضروری است.پس از انتشار مقاله اول (1) عده زیادی سعی کردند چنین بنمایانند که من مخالف حقوق کردها در ترکیه هستم و تعصب ویژه ای در مورد ترکیه دارم و اعتراضم از این دید بوده است! اما من بارها حمایت خود را از حقوق کردهای ترکیه بیان کرده ام. در عین حال قویا معتقدم که واقعا به صلاح کردهاست که خواسته های خود را از طریق مبارزات مدنی و مسالمت آمیز پی گیری کنند (3). آنها باید مواظب باشند تا فریب دشمنان دوست نما را نخورند چه در میان دولتهای منطقه مثل ایران و چه در میان برخی از اروپاییانی که مخالف سرسخت ورود ترکیه (و درنتیجه کردستان ترکیه) به اتحادیه اروپا هستند و از اهرم پ ک ک برای مقاصد خود سوء استفاده می کنند. مطمئنا ورود ترکیه به اتحادیه اروپا بیش از هر کس دیگری به نفع کردهای ترکیه خواهد بود، چون اولا آنها را به شهروندی اروپایی و تحت حمایت کامل نهادهای اروپا تبدیل خواهد کرد و ثانیا استانداردهای اروپایی، ترکیه را در نهایت مجبور به پذیرش کامل حقوق کردها و تقسیم قدرت در یک سیستم فدرالی با کردها خواهد نمود.اگر به سرتاسر اتحادیه اروپا نگاه کنیم خواهیم دید که اکثریت اقلیت های ملی در این اتحادیه دارای حقوق ویژه خود هستند و آنهایی هم که هنوز حقوق خود را کسب نکرده اند، در این راه مبارزه می کنند و از حمایت کامل نهادهای اروپایی بهره مندند (مانند کاتالانها در اسپانیا). کردهای ترکیه باید بدانند که اگر ترکیه وارد اتحادیه اروپا نشود، بر اساس موازین سازمان ملل رفتار خواهد کرد که در مورد حقوق اقلیتهای ملی بسیار مبهم و حتی تبعیض آمیز است، اما با ورود ترکیه به اتحادیه اروپا، ترکها مجبور خواهند شد براساس موازین اروپایی که حقوق اقلیتها را دقیق تر و بهتر تعریف کرده است، رفتار کنند. درست به همین دلیل است که گروههای ملی گرای ترکیه از مهمترین مخالفان داخلی ورود ترکیه به اتحادیه اروپا هستند و در مقابل تشکیل اتحادیه کشورهای ترک زبان را مطرح می کنند.اما چرا کردهای ترکیه باید اسلحه را کنار بگذارند و به مبارزه مسالمت آمیز روی آورند؟ تا موقعی که پ ک ک به مبارزه مسلحانه ادامه می دهد، طبیعتا حق دفاع مسلحانه از شهروندان و نظامیان ترکیه برای ارتش محفوظ است و تمام کشورهای دنیا در این قضیه طرف ترکیه را خواهند گرفت، همانطور که امروز مشهود است. بنابراین نیروهای ملی گرا و ارتش بهانه کافی برای سرکوب را در اختیار خواهند داشت اما اگر پ ک ک سلاح را زمین بگذارد و مبارزات از درون کشور و از مسیر قانونی و مسالمت آمیز ادامه یابد، هرگونه برخورد خشن پلیس ترکیه با محکومیت شدید از سوی نهادهای اروپایی مواجه خواهد شد و ترکیه بهانه ای برای دفاع از رفتارهایش نخواهد داشت، بهانه ای که امروز به دلیل عملیات تروریستی پ ک ک در اختیار ترکیه قرار دارد. به هر حال من تنها نظر خود را در مورد کردهای ترکیه بیان می کنم ولی صلاح مملکت خویش خسروان دانند. اگر کردها فکر می کنند که قادرند از طریق مسلحانه ارتش ترکیه را شکست دهند، می توانند به مسیر امروزی خود ادامه دهند، در غیر اینصورت منطق حکم می کند که مبارزه را به حوزه ای که امیدی به پیروزی در آن ندارند (یعنی برخورد نظامی) نکشانند و در حوزه مبارزات مدنی که دست ملی گرایان و ارتش ترکیه در آنجا بسته است، روی آورند.از طرف دیگر سیاستمداران ترکیه باید بدانند که ورود احتمالی ترکیه به اتحادیه اروپا فقط شروع شیرینی خواهد داشت و همانطور که ملی گرایان ترکیه به درستی پیش بینی می کنند، با ورود ترکیه به اتحادیه اروپایی مشکلات بزرگی که یکی از مهمترین آنها مساله کردهاست گریبانگیر آنها خواهد شد. اگر آنها با آگاهی قبلی و به صورت خودخواسته به آماده سازی افکار عمومی ترکیه برای اعطای نقش هرچه بیشتر به کردها و عدم تمرکز در اداره کشور نپردازند و نتوانند گروههای ملی گرای افراطی را کنترل کنند، چه بسا ممکن است بروز خشونت ها در ترکیه و قدرت گرفتن گروههای ملی گرای افراطی در نهایت به مداخله کشورهای اروپایی و حتی تجزیه احتمالی ترکیه بیانجامد. اما به هر حال به نفع همه شهروندان ترکیه چه ترک و چه کرد است که از خشونت دوری کنند و همزمان با ورود به اتحادیه اروپایی، ارزشهای اروپایی که احترام به تنوع فرهنگی و زبانی و تقسیم عادلانه قدرت از موارد مهم آن است، را در کشورشان پیاده کنند و همگی از مزایای ادغام در اتحادیه اروپا بهره مند شوند.به دنبال مطلبی که در مورد استاندارد دوگانه بی بی سی نوشتم (1) به این فکر افتادم که اصل گزارشی را که مبنای خبر بی بی سی بوده را پیدا کنم چون حدس می زدم که در این گزارش وضعیت حقوق اقلیتهای ملی در ایران هم بررسی شده باشد که سایت بی بی سی با سکوت در مورد گزارش ایران، فقط گزارش مربوط به ترکیه را منتشر کرده است. با کمی جستجو در اینترنت گزارش کامل را پیدا کردم (2) و همانطور که حدس می زدم گزارشی که سایت بی بی سی فقط بخش مربوط به ترکیه آن را منتشر کرده است، گزارش سالانه این گروه مدافع حقوق اقلیتها به مناسبت روز جهانی حقوق بشر است که وضعیت حقوق اقلیتها در کل جهان را بررسی می کند.در این گزارش وضعیت اقلیتهای در معرض خطر در کشورهای جهان رتبه بندی شده است. کشور سومالی به دلیل نسل کشی دارفور در مقام اول و ایران در جایگاه 20 ام جهان و ترکیه در جایگاه 39 ام قرار دارد. افزایش رتبه ترکیه در سال جاری (که در سال 2006 در رتبه 54 ام قرار داشت) به دلیل افزایش خطر حمله ترکیه به شمال عراق و احتمال به خطر افتادن جان روستائیان کرد عنوان شده است. حال سئوال اساسی اینجاست که چرا بی بی سی در اشاره به گزارش سالانه فوق به وضعیت اقلیتهای ایران که از نظر همین گزارش به مراتب بدتر از ترکیه است، هیچ اشاره ای نکرده است؟! و چرا از میان تمام کشورهای پنج قاره جهان فقط به وضعیت ترکیه علاقه مند است؟ آن هم هنگامی که اخبار مربوط به افزایش فشارها بر زندانیان آذربایجانی منتشر می شود؟ آیا این یک دهن کجی وقیحانه و آشکار بر علیه ترکهای ایرانی نیست؟! برخلاف تصور عده ای، اعتراض من اصلا به این نیست که چرا خبر مربوط به ترکیه منتشر شده است، بلکه اعتراض من به استاندارد دوگانه و عدم انتشار گزارش مربوط به ایران است و اگر بی بی سی هر دو مورد را منتشر می کرد مطمئنا هیچ اعتراضی هم انجام نمی شد.همین گزارش در مورد وضعیت حقوق اقلیتها در اروپا می نویسد (2): “نژادپرستی، تبعیض و نابردباری همچنان در 48 کشور اروپایی متداول باقی مانده است. در کنار نژادپرستی و تبعیض آشکار، اقلیتهای ملی و اتنیکی با محرومیتهای اقتصادی و اجتماعی و آسیمیلاسیون (حل شدن و ازبین رفتن در درون اکثریت) مواجهند. در اکتبر 2006 موسسه EUMC یک گزارش راهبردی برپایه اطلاعات مربوط به 12 کشور اروپایی شامل اتریش، بلژیک، فرانسه، آلمان، یونان، ایرلند، ایتالیا، لوکزامبورگ، هلند، پرتغال، اسپانیا و انگلستان منتشر کرد. این مطالعات نشان می دهد که بخش قابل توجهی از مهاجران در این 12 کشور شخصا در زندگی روزمره شان تبعیض را تجربه کرده اند.”بنابراین مبارزه در راه رفع تبعیض برضد اقلیتها نه تنها قبیله گرایی و عقب ماندگی نیست بلکه موارد مهمی از حقوق بشر است که حتی کشورهای غربی نیز برای بهبود وضعیت اقلیتها از سوی سازمانهای حقوق بشری تحت فشار هستند و مدافعان واقعی حقوق بشر همچنان برای رسیدن به این حقوق و از میان برداشتن تبعیض در پیشرفته ترین کشورهای دنیا در حال مبارزه هستند. اصولا حقوق اقلیتها یکی از چالش برانگیزترین بخشهای حقوق بشر در دنیاست چون با برقراری دموکراسی به عنوان بهترین الگوی حکومتی شناخته شده، بسیاری از موارد حقوق بشر که با اکثریت جامعه سروکار دارد به صورت طبیعی رعایت می شوند چون دموکراسی برمبنای رای اکثریت کار می کند و اکثریت از طریق قانونی از حقوق خود با حق رایی که دارد دفاع می کند، اما حتی در پیشرفته ترین دموکراسی ها هم اقلیتها به دلیل

استاندارد دوگانه بی بی سی فارسی در انعکاس اخبار حقوق بشری!

آزاد تبریز-   آیدین تبریزی

روز چهارشنبه 12 دسامبر، دو خبر همزمان در سایت بی بی سی فارسی در کنار هم منتشر شده اند، یکی با عنوان ‘وضعیت حقوق بشر در ایران وخیم تر از دو سال پیش است’ (1) و دیگری ‘ترکیه با خشونت علیه اقلیت ها مقابله کند’ (2) در خبر اول هیچ اشاره ای به نقض حقوق بشر اقلیتهای قومی و ملی در ایران نشده اما در خبر دوم اختصاصا به نقض همان بخش از حقوق بشر (یعنی حقوق اقلیتهای قومی و ملی) در ترکیه اختصاص یافته است! دفاع از حقوق اقلیتهای ملی مهم است البته فقط در مورد کشور همسایه ولی دفاع از همین حقوق برای اقلیتهای ملی در ایران نشانه قبیله گرایی است و سایت وزین بی بی سی از قبیله گرایی به دور است!؟ استاندارد دوگانه حقوق بشر در خبرهای سایت بی بی سی آشکارتر از آن است که انکار شود و این اولین باری هم نیست که بی بی سی و سایر رسانه های فارس زبان چنین استاندارد دوگانه ای را در مورد حقوق بشر به کار می برند. در حالیکه بی بی سی هیچ خبری از نامه همسر سعید متین پور در 200مین روز انفرادی اش بدون تفهیم اتهام و بدون حق داشتن وکیل مدافع منتشر نمی کند، اشاره ای به دهها آذربایجانی، کرد، عرب و … دیگر که در زندانها هستند نمی کند و اقلیتهای قومی تنها گروهی هستند که حقوقشان در خبر اول بی بی سی غایب است، برای اقلیتها قومی ترکیه اشک تمساح می ریزد!

این در حالیست که در سالهای اخیر بهبود قابل توجهی در موضوع حقوق بشر در ترکیه ایجاد شده که در همان خبر بی بی سی نیز منعکس شده است. ” این گزارش همچنین آورده با این که در ارتباط با حقوق اقلیت های ترکیه پیشرفت چشمگیری حاصل شده است، هنوز جای بهبود این وضعیت وجود دارد.” چندی پیش در خبرها آمده بود که پلیس ترکیه چند شهروند کردش را هشت ساعت در بازداشت موقت نگه داشته بود و دادگاه حقوق بشر اروپا دولت ترکیه را بابت نگهداشتن بیش از حد آنها بدون تفهیم اتهام، به پرداخت غرامت چندهزار یورویی متهم کرد و دولت ترکیه طبق تعهداتش مجبور به پرداخت غرامت شد.

حال این را مقایسه کنید با ایران که سعید متین پور بیش از 200 روز است بدون تفهیم اتهام در انفرادی است (3) ولی حقوق بشری او برای بی بی سی اهمیتی ندارد، اما سوء استفاده از گزراش های دوره ای سازمانهای حقوق بشر که گزارش های مشابهی را در مورد تمام کشورهای دنیا از بریتانیا گرفته تا آمریکا هم منتشر می کنند، برای رد گم کردن در مورد نقض حقوق اقلیتها در ایران، برای مسئولان بی بی سی فارسی بسیار جذاب است!؟ مطمئنا وضعیت حقوق بشر در ترکیه ایده آل نیست ولی آیا سیستم قضایی ترکیه که در آن متهمین می توانند شکایاتشان را به دادگاههای اروپایی ببرند و تقاضای بازنگری در حکم را بکنند و دستگاه قضایی ترکیه موظف به پذیرش نظر آنهاست با بیدادگاههای ایران قابل مقایسه است؟! حتی اگر گزارش گروه بین المللی حقوق اقلیت ها، که در خبر بی بی سی آمده به دقت بررسی شود، مشاهده می شود که ماهیت نقض حقوق بشر در ترکیه بیش از پیش به نقض حقوق بشر در کشورهای اروپایی شبیه تر می شود یعنی نقض غیر سیستماتیک حقوق بشر توسط گروههای ملی گرای افراطی و مردم عادی. مهمترین قانونی که به نقض سیستماتیک حقوق بشر در ترکیه مربوط می شود بند 301 قانون جزایی ترکیه است که از آن هم به ندرت استفاده می شود و احتمالا در اصلاحات آتی قانون اساسی ترکیه حذف خواهد شد. این گزارش ترور هراند دینک روزنامه نگار ارمنی الاصل در ترکیه توسط یک ملی گرای افراطی (و نه اعدامش توسط دولت) را به عنوان نقض حقوق بشر معرفی می کند!؟  

این در واقع سطح بالاتری از حقوق بشر است یعنی محافظت از جان شهروندان در برابر ترور و تهدیدات گروههای نژادپرست که در هرجامعه ای وجود دارند. مشابه این قتلها و خشونت ها در برخی کشورهای اروپایی نیز توسط گروههای نژادپرست و نئونازی ها گهگاهی رخ می دهد ولی درست است که دولت دخالتی در ترور و خشونت نداشته ولی موظف است که برای حفظ امنیت شهروندانش بویژه اقلیتهایش تلاش کند. ” در بخش دیگری از این گزارش آمده که نه تنها اصلاح فوری قوانین در ترکیه حیاتی است، بلکه همچنین نگرش مردم این کشور به اقلیت ها نیز باید متحول شود. ” یعنی دولت برای بالابردن سطح رعایت حقوق بشر باید کارفرهنگی هم انجام دهد تا “نگرش مردم” را هم اصلاح کند. اگر گزارش های نقض حقوق بشر در مورد کشورهای اروپایی و آمریکا را هم مطالعه کنیم با این سطح بالاتر از حقوق بشر مواجه می شویم که تبعیض توسط مردم عادی سفید پوست برعلیه سیاه پوستان در آمریکا (این با تبعیض قانونی و سیستماتیک توسط دولت آمریکا در دهه های پیش متفاوت است) یا تبعیض و خشونت برعلیه خارجی ها در کشورهای اروپایی توسط مردم عادی و گروههای نژادپرست، نمونه هایی از این نقض حقوق بشر در سطحی فراتر از قوانین کشوری هستند. یعنی اگر در کشوری تمام قوانین هم عادلانه باشند باز توسط برخی از مردم عادی یا کارمندان دولتی تبعیض بر علیه اقلیتها روا داشته می شود که برای از میان برداشتن آنها تنها نوشتن قانون کارساز نیست بلکه باید کار فرهنگی هم انجام شود. این سطح از حقوق بشر برای انسان ایرانی که هر روز با نقض سیستماتیک و رسمی حقوقش در تمام زمینه ها روبروست بیشتر به یک رویا شبیه است.

(1): http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2007/12/071211_me_iran_eu_humanrights.shtml

(2): http://www.bbc.co.uk/persian/worldnews/story/2007/12/071211_shr-turkey-minorities.shtml

(3): http://www.advarnews.us/article/6263.aspx

شیرزاد حاجیلو، دبیر موسسه اورین خوی دستگیر شد .

صبح روز 20 آذر ماموران دولتی با ابلاغ حکم جلب، شیرزاد حاجیلو، دبیر موسسه غیر دولتی اورین خوی، را دستگیر و به زندان خوی انتقال دادند. این شاعر مبارز، در جریان تظاهرات روز جهانی زبان مادری، در اسفند ماه سال 85 دستگیر شده و پس از 13 روز بازجوئی در دادگاه انقلاب خوی در یک محاکمه فرمایشی توسط قاضی نوروزی به اتهام ارتباط با گروههای پان ترکیست و به استناد ماده 500 مجازات اسلامی به حداکثر مجازات یعنی یکسال حبس تعزیری محکوم شد. اعتراض وی به حکم صادره از دادگاه مذکور، منجر به تشکیل دادگاه تجدیدنظر بصورت غیابی گردید که حکم صادره را از یکسال به 3ماه  تقلیل داد. این درحالی است که بر خلاف معمول، درست 2 هفته پس از صدور حکم، دستور جلب وی نیز صادر شده است. لازم بذکر است، با توجه به تصویب و اجرای برنامه های متنوع جهانی توسط سازمان های بین المللی جهت بزرگداشت روز جهانی زبان مادری در 21 فوریه(2 اسفند)، فعالین هویت طلب آذربایجان نیز، این روز را به عنوان نماد اعتراض به تضییق حقوق اولیه ملت آذربایجان گرامی میدارند